Gedichten – groei (deel 3)

Heel jezelf, dan laat je anderen ook HEEL

Durf gewoon mens te ZIJN: doe je masker af, breek van binnen weer open en leef wie jij bent! In al jouw ware kleuren. Van binnenuit. 

 

heling

 

“You were born to be real not to be perfect”

Breek open…

Je speelt voor God, op jouw verheven pad,
van belangrijk zijn en hoge idealen
Je loopt op je tenen, zweeft uit je lichaam
en drijft ver, ver weg van de realiteit
Dat is de prijs die je betaalt is om van binnen
niet meer één te zijn met je ware zelf
En je verleid anderen naar De Weg
van niet meer naar jouw eigen stem luisteren

Breek die zelfverheven ego-muren af
en haal die spirituele suikerzoete laag er af
Laat de leugens varen, toon mij littekens,
scheur jouw ware kleuren weer van je lijf
Nee nu ben je niet perfect, maar wel zo heel
èn echt in al jouw onvolmaaktheid
Dan pas ben ik onder de indruk, omdat je
eindelijk weer gewoon mens durft te ZIJN

(c) Eva van Woudenberg-Pieters (september 2015)

 

Jouw verzet tegen de levensstroom

De psychopaat verzint een verhaal
Van anderen zwakker willen maken
Zodat hij z’n eigen duisternis
Niet onder ogen hoeft te zien

Slachtoffers vallen overal waar hij
Zijn onderdrukte pijn projecteert
Op anderen die nu zijn “zwakte”
Voor hem moeten gaan verbeelden

Redders verschijnen ten tonele
En iedereen wordt erin meegesleept
Hoe groter het verhaal, hoe mooier
Daar voedt hij zijn illusies aan

De psychopaat verzet zich hevig
Tegen de levensstroom in hem
En houdt anderen op z’n pad tegen
Want hij durft niet echt te leven

Maar ik stap eruit en ik ga
Verder op mijn zelf gekozen pad
Zonder drama, zonder verhalen
Die de werkelijkheid verbloemen

Ik geloof in innerlijke kracht
En ik volg mijn innerlijke stroom
En jouw verhaal vol met duisternis
Daarin zal ik nooit gaan wonen

© Eva van Woudenberg-Pieters (juni 2016)

 

“You wear a mask for so long you forget who you were underneath…”

Tijd voor verandering !

Jij diep gekwetste vrouw
Al 4 jaar lang houd jij je
Uit angst stevig vast aan mij
En zie je niet meer wie jij bent

Ik ben niet jouw reddingsboei
Ik ben jouw spiegel van groei
En jij kijkt al 4 jaar lang
Maar je ziet de boodschap niet

Jij diep gekwetste vrouw
Wat wil jij met jouw leven?
4 jaar sta jij al DOOD-stil
En houd jij alle groei tegen

Tijd voor verandering !
Tijd dat jij nu mijn ‘IK’ loslaat
Zodat je de ‘jij’ ont-dekt
Die JIJ bent, zonder mij…

© Eva van Woudenberg-Pieters (mei 2016)

 

De zielereis door het donker heen

“Waarom jij?”, zei de politieman
“Omdat ze zich afgewezen voelt”
Maar ook, zegt mijn intuïtie,
Is het mijn oorspronkelijkheid

Die wil zij voor zichzelf hebben
Al kan ze het mij nooit afnemen
Dus werpt ze voortdurend haar schaduw
Over mijn eigen bron van licht heen

Want ze is een kleurloze vrouw
Die mijn identiteit wil stelen
Zo ver weg van haar eigen kleuren
Voelt ze zich door mij enorm bedreigd

Oh hopeloos verdwaalde vrouw
Wanneer ga jij op jouw zielereis
Dwars door jouw eigen donker heen
Op weg naar het vinden van jouw licht?

Dan pas zullen alle kleuren
Van het diepere leven in jou
Zich aan jou kunnen ontvouwen
En straal jij als nooit tevoren!

Maar alleen als JIJ eindelijk
Jouw verantwoordelijkheid neemt
Ga jij op reis van donker naar licht
En daardoor van eenzaam naar all-een

Tot die tijd kies jij voor ongeluk
Terwijl je al zo mooi op weg van klein
Naar groot Leven had kunnen zijn
Stralend vanuit jouw eigen ziel

Ik gun jou jouw licht, waar jij mij
Net als jou alleen ongeluk gunt
Maar dat verschil tussen ons is er
Omdat ik wèl door mijn pijn heen ging

Daarna vond ik al mijn kleuren
Juist door mezelf niet te ontkennen
Kon het leven mij in de schoot werpen
Wat de diepste oorsprong in mij is

© Eva van Woudenberg-Pieters (juni 2016)

 

Van diepere wateren omhoog

Ze wenste mij
Een lichter leven
Maar mijn kleuren
Zeggen wie ik ben

Net als mijn moeder
Hooggevoelig
Heldervoelend
Groot buitenkompas

Haar Duitse genen
Met veel diepgang
Vanuit oude ziel
Die door ruimte reist

Mijn lichaam spreekt
Een taal in diepte
Verdrink mij niet
In wat binnenkomt

Mijn ziel als kompas
Ik ben onderweg
Van diepere
Wateren omhoog

© Eva van Woudenberg-Pieters (mei 2016)

 

Leven vanuit je hart

Leven vanuit je hart
Betekent je hart
Duizend maal breken
En dan toch weer helen

En weer open staan
Voor alles om je heen
Alsof liefdespijn
Jou nooit heeft gebroken

Totdat je onkwetsbaar
Voor alle pijn wordt
En alles je kan raken
Zonder dat jij breekt

Leven vanuit je hart
Betekent vrijheid geven
Maar niet je vrijheid
Laten misbruiken

Door zij die bang zijn
Om gekwetst te worden
En uit angst jouw hart
Daarom willen claimen

Laat hun angst maar gaan
Ze kennen liefde niet
Ze denken nog in pijn
Maar jij, jij bent al vrij

© Eva van Woudenberg-Pieters (juni 2016)

 

Elke dag is een geschenk

Elke dag is een geschenk
Wat ga jij er vandaag mee doen?
Sta je stil aan de zijlijn
En kijk je alleen maar toe?

Of ga je voortdurend strijden?
Zonder ooit te voelen dat
Alles wat jij zo graag wilt
Er gewoon al voor je is

Als jij jezelf weer opent
Kan jij het geschenk ervaren
En krijgt het leven de ruimte
Om bij jou binnen te stromen

Elke dag is een nieuwe kans
Breek jij jezelf van binnen open?
Dan schreeuwt ook de oerziel in jou
Van pure dankbaarheid te leven!

© Eva van Woudenberg-Pieters (februari 2016)

 

Voor meer gedichten zie: Gedichten1 en Gedichten2

 

Heel jezelf, dan laat je anderen ook HEEL

“Als groei, in wat voor vorm dan ook, zou doorgaan, zou het uitein-delijk uitmonden in iets monsterachtigs en destructiefs. De ontbinding is nodig om ruimte te maken voor nieuwe groei. Het een kan niet bestaan zonder het ander. Het neerwaartse deel van de cyclus is absoluut noodzakelijk voor spirituele groei.” (Eckhart Tolle)

Dit bericht is geplaatst in bewustzijn, emotioneel misbruik, heel jezelf, hooggevoeligheid, mindfulness, narcisme, spiritueel misbruik, vrijheid met de tags , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.