Gedichten – verder na narcisme

DIT BLOG IS NOG IN WORDING. Opmaak wordt nog aangepast.

Titel van dit blog was: “Als een vlinder zo vrij door het donker heen”. Dit gedicht staat er nog in, na  “To live, to love, is never a mistake”; Op 3-5 gedicht toegevoegd: “My heart’s wish… (You care for me too)”

 

Ik kan een hele rij mensen opnoemen (inclusief mijn ex Paul), die mijn hart de afgelopen jaren verwond hebben, omdat ze denken dat het als volwassene niet meer mogelijk is om te ontwikkelen en (na heling) geluk in zichzelf te (her)vinden. Nee nog erger: ze hebben hun wonden laten overheersen – en daarmee hun daders laten winnen – zodanig dat ze de hoop op een beter leven hebben opgegeven.

En ik heb vele blogs over ze geschreven om mijn emoties een plek te geven en er telkens weer bovenuit te groeien. Hoeveel wonden ze mij ook toebrachten ik laat mijn geloof in het leven, in heling en groei niet kapotmaken. Ik ga verder, verder na narcisme. Want ik weet er is een ander leven. Een leven dat ik al leefde voordat zij besloten mij te wil-len verwonden i.p.v. naar binnen te keren en zichzelf te helen.

Ik wens hen ook een mooier en beter leven. Maar niet via mij.

Heel jezelf, dan laat je anderen ook HEEL

 

verder-na-narcisme

 

To live, to love, is never a mistake

People think I’ll regret my choice now
I trusted and followed the signs to
Not stay where I no longer belonged
I’ve chosen for my freedom to grow

I know in the eyes of the world
At the surface it looks like I’ve lost
I took a chance: I lost and I won
Because I’ve chosen to live life

If you wanna stay at the safe side
Of life and never risk again
You’ll never know the beauty of life
And yes than, only than you’ve lost…

People say now: it was a mistake
Even though he left my heart to bleed
I believe it’s never a mistake
To open up your heart for love

I’ve been sad and now I am proud
Because I’ve chosen to live life
And that means: to heal and start again
Even if you might fall down hard

If you wanna stay at the bad side
Of love and never trust again
You’ll never know the beauty of love
And yes than, only than you’ve lost…

© Eva Pieters (27-4-2020)

 

Op 20-4-2012 bond je mijn vleugels vast aan jouw destructie.
En daar was je weer, vandaag. Jij bent nog steeds waar je toen stilstond. En ik? Ik ga verder.

Als een vlinder zo vrij door het donker heen

Er is geen paradijs, zei jij verbitterd
Diep in jouw hart zo bang en zo gekwetst
Toch, hoe vaak jij mij ook neerhaalt, ik vlieg
Als een vlinder zo vrij door het donker heen

Als spiegel van groei kwam ik jaren terug
Op jouw pad om jou het licht te laten zien
Maar jouw ziel eens gestolen en nu gebroken
Gelooft niet meer in het mooie van het leven

Jouw wonden ik raak ze aan, maar jij kijkt weg
En omdat je niet wilt weten, val je mij aan
De oorzaak van jouw onmacht zit van binnen
Maar je hebt jouw strijd buiten jezelf gelegd

Jij, die in het donker wil blijven wonen,
Zal mij altijd pijn willen blijven geven
Om destructief snel een uitweg te vinden
Omdat jij jouw licht allang niet meer kan zien

Jouw aanvallen tekent dat ik in mijn kracht sta
En na 8 jaar weet ik: jij zal steeds weer komen
Omdat jij liever mijn leven kapot maakt
Dan jezelf te helen en vleugels te geven

Er is een paradijs: ik heb het gevonden
Het zit in mezelf, door mijn pijn heen geheeld
Maar jij gelooft niet, want jij ziet alleen donker
Want nog steeds ga jij niet door jouw pijn heen

Ik zie het donker èn ik zie ook het licht
En ik laat telkens weer los wat van jou is
Want hoe vaak jij mij ook neerhaalt, ik vlieg
Als een vlinder zo vrij door het donker heen

© Eva Pieters (21 april 2020)

 

My heart’s wish… (You care for me too)

I wasn’t born a warrior, but this is my life
I fought with demons and I won all the fights
But what’s the use of defending and winning?
When in the end there’s no-one to share it with

I am independent and I’m also human
When all the doors to the world outside are closed
I just want someone on the inside who can
Open up his heart to me and show me he cares

And now that the fights are over, it’s damn quiet
And my heart’s wish is rising to the surface
That I’m not standing alone in love this time
That you will come to me and be there, near me

I wasn’t born a warrior, but this is my life
And when I lay down my head at night I hope
Someday to find a soft place to fall when you
Open up your heart to me and care for me too

© Eva Pieters (3-5-2020)

 

Titel van dit blog was: “Als een vlinder zo vrij door het donker heen”.

 

Heel jezelf, dan laat je anderen ook HEEL

Dit bericht is geplaatst in bewustzijn, ego-spiritualiteit, heel jezelf, heling als ingang voor misbruik, hooggevoeligheid, leven in het NU, narcisme, spiritueel misbruik, transformatie, vrijheid. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.