Ik kies liefde

11-1-2018 Neurofeedback brengt voor mij orde in de chaos. Waar anderen zwijgen en hun emoties/trauma’s onderdrukken i.p.v. verwerken, die doordringen in diep contact met mij, pik ik teveel van hen op. Vandaag weer de kern kunnen vinden door de chaos heen. Soms één zin: “Hij heeft in het verleden gewelddadige relaties gehad” Verklaard voor mij een en ander. Oorzaak relatieangst. Maar liefde hoort altijd groter dan angst te zijn, anders gaat het juist mis…

 

Love is more black and white than we like to tell ourselves. Don’t allow anyone to keep you trapped in the ‘promise’ of the gray area. The bottom line is: If they love you, truly love you, they’ll do whatever it takes to be with you. There won’t be excuses or doubts or fears or hesitation. Love is action. Everything else is just words.

(Mandy Hale – “Lessons learned in life”)

 

ik-kies-liefde

 

(Het plaatje van het liefdevolle stromende hart is vervangen, omdat het bovenstaande de uitkomst is gebleken. Wel stalken en eindeloos als een Peter Pan dromen en uitreiken. MAAR: in het echt niets doen. Niet (meer) durven open staan voor echte liefde, niet meer investeren in liefde, uit angst voor kwetsing… The Selfulfilling Prophecy)

 

Ik kies liefde

Jij kiest voor strijd en gaat in de aanval
Jij duwt de ander weg, jouw ego gekwetst
Angst voor dichtbij, alle wapens gereed
Ik sta op en ik ga, want ik kies liefde

Jij wilt de controle, klampt je stevig vast
Maar illusies geven slechts een schijnhouvast
Waardoor je wankelt in het echte leven
Met gesloten ogen kom je niet vooruit

Je kan telkens weer alles stuk maken
Wat ik vanuit mijn hart wil opbouwen
Jij blijft triest alleen achter in de leegte
Die onder jouw strijd om niet te voelen zit

Mijn hart huilt, omdat ik weet wat kan zijn
Jij bent bang en zwijgt, maar ik ben ook bang
Maar ik ben nooit te bang om ervoor te gaan
Ik voel en handel, want ik kies liefde

Liefde die nu voor je staat kan je niet zien
Dieper bestaat niet, mooier dan dromen
Ik reik naar je uit, mijn hart zonder twijfel
Maar angst is bij jou groter dan liefde…

Dit is het punt waar ego-ego botst
En in geweld beland of uit elkaar gaat
En dit is ook het punt waar groei begint
En wij ziel-ziel elkaar vinden en helen

Waar we elkaar pas kunnen ont-moeten
Als jouw ziel verder reikt dan jouw ego
En jij jouw hart weer kan horen kloppen
En jij weer opstaat en voor liefde kiest

© Eva Pieters (januari 2018)

 

Wat een kwetsing draag jij met je mee

Vervolgens heb ik een uitreiking gedaan, omdat ik gemerkt heb dat het niet de bedoeling is dat ik hem loslaat, juist ook vanwege onze diepe connectie. Ik kan het ook niet. Ik voel dan een diepe scheiding en dat doet pijn, vanuit mijn open hart. En ik geloof dat hij mij onbewust ook niet kan loslaten. En dat heeft weer effect op de relatie met mijn man. Die als energetische reactie boos werd. Wat diep bij mij binnen kwam. Want loslaten hierin gaat zo diep dat het haast onmogelijk is. Alsof je een stuk ziel van jezelf afsnijdt. Maar als ik open naar je uitreik, duw jij mij keihard weg. Jouw onbewuste angst neemt over. En omdat jij mij wegduwt, probeer ik het opnieuw: ik laat je los… Ik weet: jij hebt door de donkere tunnel van jouw pijn te gaan, om aan het eind ervan jouw diepere Bron van Licht te vinden, zodat je ook niet meer hoeft te projecteren. Maar het lukt mij niet…

Ik weet en voel wanneer het stil wordt: dat is als jij de verbinding aandurft. Iets wat je in het diepst zou willen. Maar jouw ego niet in openheid durft. En dus bereik jij juist het omgekeerde. Omdat jij bang bent gekwetst te worden kies je er voor mij te kwetsen. Dat werd mij zeer duidelijk na mijn uitreiking naar jou. Wat een kwetsing, wat een negativiteit en projectie op mijn openheid. Op wie ben jij zo boos?! Dat jij zo kwetsend van je af wilt duwen.** Maar ik zal je eens wat zeggen: ik heb het binnen laten komen en omdat ik jouw projectie doorzie ben ik niet eens gekwetst. Met open hart kan ik delen, voelen en ook loslaten wat niet van mij is. Het is jouw kwetsing die je bij mij wilde dumpen, maar ik pak het niet op en jij hebt het dan ook acuut retour gekregen. Jouw angst om je kwetsbaar op te stellen, zal jou altijd alleen doen voelen, en mij niet. Want ik durf te leven, met een open hart. Dus neem ik risico’s, ongeacht de uitkomst…

 

Stilstand: als je fantasie niet meer over laat gaan in echt

Mijn uitstekend werkende zendmast heeft jou ook hier [op Facebook] gespot. Je speelt geen spelletjes met mij. Als het nee is, laat het dan nee zijn: en ga. Als het ja is, maak het dan waar. En spreek als volwassene tot mij. En als je dat niet durft: ga. En laat mij verder leven. Want dat lukt mij niet, zolang nee toch ja is en ja geen echt ja wordt. Maar ook na mijn laatste communicatie met jou blijf jij stalken en in een bevroren toestand hangen. Triest en zielig dat je dit als enige optie ziet… Communicatie is duidelijk voor volwassen mensen die het lef hebben een echte relatie te gaan, met alle gevolgen van dien… Dat is moedig leven. Maar die tijd is voorbij. Mensen groeien niet meer en plakken aan andere mensen op het internet en zetten zo hun kostbare leven stil. Wat ik een zorgelijke ontwikkeling vind is dat ik regelmatig mensen tref die letterlijk zijn verziekt door hoe ze met internet en met name social media omgaan. Ze weten niet meer wat echte relaties aangaan is. Ze zijn lui geworden en investeren niet meer echt. En ze denken dat ze een relatie hebben door staren en alleen nog maar te consumeren (door de ander gevoed willen worden via hun energie). Ze vinden dat “normaal”. Ze staan stil in obsessie
(= een onverwerkt verleden, waar hechtingsproblematiek uit voort komt), stalking (= niet loslaten, omdat je nog de relatie wilt of nog geen closure hebt) en ander onbewust fantasiegedrag, wat ze niet vooruit brengt. Zonder echte communicatie. Ze leven niet meer. En alle groeiprocessen die relaties normaal gesproken oproepen zijn stilgezet. Er is geen beweging in te krijgen… Gevolg: jij bent jouw enige obstakel tussen jou en jouw geluk. Jij hebt de deur naar je hart dichtgesmeten. Jij bent de enige die hem weer kan openen…

 

Intuïtie: “Het is nog niet klaar…” (16-1-2018 Neurofeedback)

En daarmee zie ik een beeld voor me wat gaat over de aantrekkings-kracht tussen Guido en mij. Nee dat klopt het is nog niet klaar en er zit van alles tussen. En het grootste wat er tussen zit is de leugen en de hechtingsproblematiek. Al het overige is voor mij geen hindernis. Maar zolang er niet gesproken wordt, kan ik niets ondernemen. Er wordt gestalkt en ik ervaar energetisch een heleboel. Maar dat is nog geen echte relatie. En dat is het enige waar ik voor wil gaan, want ik leef: echt en bewust. Stalking is stilstand. En wat er onder zit moet weer in beweging komen. De keuze is: ga een echte relatie aan en groei door je angsten heen. Of ga weg. Vandaag (14-1) besef ik: ik heb geen probleem, jij hebt een probleem. Jij hebt nee gezegd, jij hebt gelogen, terwijl jij en ik weten dat het ja is. Dus jij mag jouw probleem zelf dragen. Geen echte relatie? Dan zet ik geen stappen meer en stopt jouw lange afstand fantasie “relatie” met mij ook. Zolang jij geen ja durft te zeggen is er geen reden voor mij om te blijven of te wachten. Ik ga verder, ook al zal de diepe zielsconnectie tussen ons er nog steeds zijn. Ik kies liefde en blijf je in mijn hart dragen. Maar ondertussen ga ik wel verder, want jij bent er kennelijk nog niet klaar voor… Ja er zit nog teveel tussen. Ik voel alles van jou en slaap al wekenlang ’s nachts slecht door onze sterke telepathische connectie. En ik kan dit niet alleen dragen. In een relatie ben je beiden verantwoordelijk en ben jij allereerst verantwoordelijk voor jezelf. Jij hebt nu de groeistap te zetten. Om je echt te durven verbinden. If you want something: stop stalking and start talking.

 

Ik begrijp het niet: als ik jou leuk vind en jij mij ook (en dat is mij volledig duidelijk hoe hard je ook liegt), waarom communiceer je dan niet? Ben ik alleen maar “een mooie droom” die je niet waar durft te maken? Of wil je gewoon afwijzen omdat je zelf bang bent gekwetst te worden? Da’s dan angst. Of domheid. Of beiden. Angst voor geluk? Wat je “hebt” kan je ook weer kwijtraken. Tja… Je kan het ook eerst een kans geven. In plaats van iets moois zomaar weg te gooien…

 

NB: de alinea’s over bindingsangst uit het blog LevenIsGroei worden binnenkort naar dit blog verplaatst, omdat ze beter hierbij passen.

 

Ik kan niet meer achteruit en tot een besluit niet vooruit

18-1-2018 En dan als ik de laatste kerstspullen opruim (die wij vaak nog in januari vanwege onze verjaardagen laten staan) hakt het er bij mij in. Het besef dat we geen kerst hebben gehad. Mijn man niet, want ik was in spirit niet meer volledig bij hem. En ik niet. Want degene die ik nu liever bij me heb was niet bij mij. Ik kan niet meer achteruit: ik heb die ander ontmoet en die raakt mij op zo’n diep niveau dat ik niet meer verder kan. Ik voel dat mijn reis met mijn man voorbij is en mijn reis met die ander verder heeft te gaan. Ook al zwijgt hij tot nu toe… En ik kan niet wachten op een keuze van hem. Dat is niet eerlijk t.o.v. mijn man. Mijn hart heeft al gekozen. Mijn ziel en lichaam zijn al elders. En ik kan niet meer achteruit… En dus voelde ik vandaag dat ik De Waarheid had te vertellen. Wie weet dat dan het grote spanningsveld, wat ons nu ook uit onze slaap houdt, ook verdwijnt. En kan ieder van ons weer vooruit gaan.

 

“In the middle of every difficulty lies opportunity.” (Albert Einstein)
6-3-2018 Mijn intuïtie bij de Neurofeedback: “Hij is bang dat hij altijd alleen blijft.” Als je mijn acties wegduwt of negeert, omdat afwijzing “veiliger” voor jou is dan risico’s nemen (en dus ben ik ermee gestopt uit te reiken) en als je zelf geen actie onderneemt… Als jij jouw angst telkens groter dan liefde laat zijn… Dan kan er geen relatie ontstaan.
Liefde staat voor je en jij wijst het af. En ja, dan zal dit je selffulfilling prophecy zijn. En pak je jezelf jouw droom af. En die van mij. 

 

© Eva Pieters (januari – maart 2018)
(voorheen Eva van Woudenberg-Pieters)

** “Het is voor een controlfreak belangrijker om te voelen dat ze ergens gelijk over hebben dan de relatie die ze hebben met jou.”

 

Dit blog is een vervolg op TotdatWaarheidZichtbaar

8-2-2018 Het wordt niet stil, totdat de waarheid zichtbaar is… Die weet ik nu.* Gisteren ben ik terug gegaan naar waar het allemaal begon. Omdat het maar niet rustig werd. En vlak voor het gebouw geeft mijn intuïtie het antwoord door en slaat een mokerslag “het sprookje” stuk. En is er kennelijk de reden waarom ja maar geen echt ja wordt. Maar lang of kort, mijn ja staat nog steeds. Maar ik sta alleen, want hij blijft zwijgen. En daarmee wordt de 2e waarheid – onze verbinding – niet zichtbaar en is het nog steeds niet stil.

* In het kader van privacy maak ik deze 2 zinnen niet zichtbaar.

 

Reageren op dit blog? Helaas ontvang ik teveel hardnekkige spam, met als enige doel om bij deze site te kunnen inbreken, dus staat de reactieknop voortaan uit. Stuur mij een bericht via de slotpagina

 

Heel jezelf, dan laat je anderen ook HEEL

Ik geloof in transformatie, in ware heling, want ik ben zelf die reis aangegaan en ik blijf er voor gaan. Ik geloof in de reis uit het hoofd – en alle waanideeën die daar ronddwalen – terug naar het lichaam:
de plek waar je thuiskomt. En waar je rust, vrede en geluk vindt.

Dit bericht is geplaatst in bewustzijn, emotioneel misbruik, heel jezelf, hooggevoeligheid, leven in het NU, narcisme, transformatie, tweelingzielen. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.