Ik kies voor mijn geluk

DIT BLOG IS NOG IN WORDING. Opmaak wordt nog aangepast.
(“Keer naar binnen” staat ook in vorige blog?; alle info “Staat al in vorige blog?” nog checken en daarna weghalen)

 

We leven in een wereld waar alles draait om geld en macht. En menselijkheid – verbinding maken vanuit het innerlijk – is wat het eerste sneuvelt. En in zo´n kille en beperkte wereld geloof ik dat we tot meer in staat zijn, van binnenuit, en wil ik zoveel mogelijk leven vanuit gevoel, vanuit mijn hart. Dus ik breek regelmatig weer in duizend stukken uiteen. Omdat ik botst met deze beperkende wereld. Maar ik blijf geloven dat er méér mogelijk is dan dit oppervlakkige, jagende bestaan. Niet in de schijn-hoogte, maar eerst in de diepte, daar waar we ware wortels in ons bestaan slaan. En van daaruit pas ècht iets omhoog op kunnen bouwen. Zowel in de liefde, als in werk.

(juli 2019)

 

“We all die, Gideon. The question is WHAT WE STOOD FOR
while we lived.

(Uit “Reign”: Queen Mary tegen haar ex-geliefde Gideon, wanneer ze voor een belangrijke keuze met haar leven staat)

 

een-nieuw-leven-beginnen

 

“Paul houdt je tegen” (intuïtie 28-5-2019)

Kiezen voor mijn geluk. Dat lukte niet meer met mijn ex. Ergens in 2011 zijn we beiden op een ander spoor in het leven beland en geeft dit mij sindsdien veel energetische overlast. Wij matchen niet meer.
Als ik op 27-4-2019 weer de banden met Paul verbreek komt naar voren: jaloezie en geldproblemen. Een deel van jou wilde dat jouw vrouw problemen had, dat ze nog in haar trauma’s zat. Want dan kon jij hetzelfde doen als jouw vader: de grote Redder uithangen van een zieke vrouw. Dat is geen beschuldiging, maar dat is wat je kent en wat je onbewust nog steeds wilt. Want om te groeien heb je die heldenrol los te laten en een nieuw pad in te slaan. Uit je comfort-zone… Je ex-vrouw is geheeld en jij wist niet hoe daar mee om te gaan. Opvallend hoe zoveel mensen op mijn pad sinds 2011/2012 zoveel energetische storing gaven. Als ik dan ook nu nog jou met hen loskoppel, wordt het rustiger. Het was dan ook deels jouw jaloezie, dat niet alleen jij maar ook zij een deel van mij hadden. Soms zei je het ook dat je boos op Gonny was, of dat Sylvia je irriteerde: omdat ze mijn aandacht wilden. Want jij wilde steeds mijn aandacht. Je helde te ver voorover naar mij, naar achteraf bleek om een geheim achter te verschuilen… En omdat jij weigerde te groeien sloot het universum de deur van 24 jaar huwelijk. En nu moet je wel: mij helemaal loslaten en toekijken hoe ik mijn leven niet meer met jou maar met anderen en op een dag met een nieuwe partner deel…

 

[ONDERSTAAND staat ook in vorige blog? Nog checken]

Keer naar binnen en ga het diepere proces aan wat al jarenlang op je wacht of blijf trouw aan het trieste voorbeeld van je ouders. Aan jou de keuze wat jij NU met jouw leven doet. Maar mijn leven is niet jouw reddingsboei. Ik ben niet verantwoordelijk voor jouw geluk noch voor jouw ongeluk, dat doe je jezelf nu aan. Zolang jij stilstaat en niet wenst verder te groeien, door (sinds 2011) jouw energetische ballast bij mij neer te leggen, geen hulp voor jezelf te zoeken en mij geen ruimte laat voor mijn nieuwe leven, wens ik geen contact met je.

 

“Ik houd niet van jou, ik houd van een ander” 

Op 2-6-2019 word ik rond 4 uur wakker van Paul. Dan pak ik in een droom een kaartje en dat is een koppel samen in een romantische omgeving, met een tekst als:´Hij houdt van jou en jij van hem´. Dan plots ligt Paul hier weer in bed. Ik maak met mijn hand een wegduw beweging richting zijn hoofd en zeg: “Ik houd niet van jou, ik houd van een ander.” Ook zeg ik dat ik dan beter naar die nieuwe plek had kunnen gaan, als hij geen nieuw leven wil beginnen… 

Jeetje, moet ik het nog voor je spellen? Ik houd niet meer van je. En jij houdt ook niet meer van mij. Want vastklampen is geen liefde. Je bent alleen te bang om een nieuw leven te beginnen, zonder mij. En ik heb ontdekt dat (naast het spirituele misbruik) jij nu al jarenlang mijn gezondheid en geluk – en nu ook mijn nieuwe leven – in de weg staat. En iemand die mij dat aandoet, daar houd ik niet van, want die houdt helemaal niet van mij, die wil mij uit eigenbelang bezitten en tegenhouden in het leven. En dat is geen liefde. Elke dag moet ik starten met jouw energie uit mijn huis halen en banden met jou verbreken, anders houd je mij energetisch gevangen in het verleden en kom ik letterlijk niet vooruit. Omdat jij aan mij vast wilt blijven klampen als een stuk hout in het water en weigert in te zien dat jij al jarenlang verder had moeten stromen, zonder mij… Laat mij los en word wakker in het NU: wij zijn gescheiden en jouw oude leven met mij is voorbij. Jij bent niet meer de juiste persoon voor mij (sinds 2011) en ik ben niet meer de juiste persoon voor jou (sinds 2017).
En dat is de realiteit waar jij hoe dan ook mee hebt te leren leven.

 

Op 3-6-2019 zegt mijn intuïtie “Paul is niet meer verbonden met de aarde” en ik verbreek opnieuw de banden met hem. “Het wordt pas stil als de waarheid zichtbaar is.” En toen werd het stil toen ik de naam “P.V.” neerlegde en ben ik terug bij een eerdere ontdekking…

(zie HeelJezelf4: mijn 2e conclusie waarom ik Neurofeedback nodig) 

 

Ik mag niet gelukkig zijn als een ander ongelukkig is…

Mijn eerste herinnering. “Je mag niet lachen, je moeder ligt ziek op bed”. De hulp, mijn broer en zus kijken mij veroordelend aan. Ik mag niet gelukkig zijn als een ander ongelukkig is. Maar er is altijd pijn van anderen. En die pijn moet ik telkens boven mijn geluk stellen. Er is nooit ruimte geweest voor mijn geluk. De pijn van mijn moeder, van mijn vader na de dood van mijn moeder, van mijn zieke broertje en uiteindelijk ook van mijn ex-man. Als ik op 15-7-2019 de inspire-rende documentaire “I am not your guru” van Tony Robbins bekijk besluit ik dan ook dat dit NU het doel van mijn leven wordt: ik kies voor mijn geluk. Precies datgene waar ik in mijn leven te weinig aandacht aan heb kunnen besteden. Ik besef qua het werk – op een afdeling die steeds verder uit balans raakte en waar ik al weg wilde – dat ik eerder mijn eigen intuïtie had moeten volgen: ik ben te flexibel geweest. En vandaar uit denk ik na. Laat ik mij toch wat makkelijk in een rol plaatsen? De ander gelukkig maken. Iets wat helemaal tegen mijn ontwikkeling en principes ingaat. Omdat er altijd een eerste ver-antwoordelijkheid bij de persoon zelf is voor zijn/haar leven. Ik kan geluk toevoegen, maar de basis mag niet van mij afhangen. Stiekem sluipt dat er toch in, vanuit de agenda van de ander. Ik merk dat als ik ongelukkig word. Zodat ik nog harder moet werken. Maar het is een one-way-street… Het is niet mijn taak anderen gelukkig te maken. Het is mijn taak allereerst mezelf gelukkig te maken.

 

En dan kies ik mannen uit, die uiteindelijk niet voor hun eigen geluk durven te kiezen… Maar wie durft in dit grenzeloze swipe tijdperk nog echt voor de liefde te kiezen? Waarom doen we dat als mens toch? Waarom rennen we liever weg voor geluk, dan ons er aan durven overgeven? We zijn zo bang dat het misgaat, dat we dan maar de controle pakken en het zelf verpesten, dan hebben we het tenminste in eigen hand gehad? Het is triest dat we veiligheid en controle boven het risico nemen van onze hart en ziel open te stellen voor de liefde en bereid zijn onze kans op geluk hiervoor op te offeren.

 

Ik was zo dichtbij…

Gerhard*: Met de vraag “Is het alleen een droom…?” loop ik het werkgebouw uit (25-3-2019). Droom 26-3-2019: Hij is bezig op het werk, ik ben vlakbij en kijk toe, hij zegt “Kijk nu doe ik dit…”, dan buigt hij naar me toe en geeft mij een zoen. Eindelijk een man die ook van mij houdt. Een heerlijke rust ervaar ik bij hem. Maar dan is daar het contrast tussen de droom en de werkelijkheid: er zit van alles tussen. Gisteren een moeilijk moment: ik wil wel naar hem toelopen, maar ik ben niet zijn vriendin en niet zijn vrouw en ik werk ook niet meer op zijn afdeling. En hij staat ook even stil en kijkt naar mij. Ik ben boos op mezelf: ik ben weer op een lafaard gevallen. En ik heb verdriet: sinds 2011 heb ik geen man meer die van mij houdt en dat is wat ik zo graag wil. Mijn hart is klaar voor echte liefde, maar de mannen waar mijn hart voor kiest niet. Ze schieten in de stress en slaan op de vlucht. En dan overkomt mij het weer: kort nadat hij een grote stap in mijn richting had gezet (zie blog IkLeefVanuitHart) is hij plots weg… Een vriend van hem op het werk staart me kort er na een tijdlang aan: “Ik kan niets zeggen, maar…” en ook: “Het schijnt dat ie jou leuk vindt” (veel trilling op deze zin!) “Hij is gevlucht” zegt mijn intuïtie. Hij heeft zijn keuze gemaakt. Hij gaat niet bellen. Hij wil zijn gezin niet in de steek laten. Hij is bang.” Maar ondertussen leeft hij een leugen. Want mijn intuïtie weet: hij is al bij zijn vrouw weg.

 

Ik reik nog uit, maar ik ben/raak hem kwijt

Dan komt de kaart die ik hem had gestuurd retour, vanwege een ver-keerd adres. “Hij is niet getrouwd” (9-5) Daarna is het energetisch stiller. Ook de dag erna: “ik moet je iets bekennen: ik ben niet meer bij mijn vrouw.” Droom 11-5-2019 ik ben fijn met een man samen
(= Gerhard*), dan lopen we de zee in, en een man en verderop nog wat mensen achter die man (= zijn vader en de moslimgemeenschap) pakt hem letterlijk van mij af.
Ik reik nog uit, maar ik ben/raak hem kwijt… Als ik een paar dagen later thuiskom zit er voor mijn gevoel energetisch een man op de bank op mij te wachten: Gerhard*. Zijn woorden: “Ik heb een moeilijke jeugd gehad” gaan regelmatig door mijn hoofd heen. Eind mei komen de woorden “Het spijt me” door. Daarna haal ik de social media uitnodiging weg, die heeft hij na 6 weken allang gezien! Dan ’s avonds: “Hij heeft je kaart. En hij heeft je nummer. Hij kijkt regelmatig op Skype. En hij woont alleen.” 

 

“Goodbye my love. You are everything my dreams made of”**

Liefde is loslaten… Ik zal je moeten laten gaan. Hij leek zo’n authentieke en vrije man, toen ik hem daar die eerste keer zag zitten. Maar de waarheid is dat er in hem nog een getraumatiseerde jongen zit, die niet vrij is. Ik heb mooie herinneringen, maar ze doen nu ook pijn, omdat ik zo dichtbij zo’n mooi mens was. En misschien werd hij daar wel zenuwachtig van, dat ik hem accepteerde, zoals hij is, want dat kent hij niet… En weer laat het Universum mij wreed voelen wat het is om van iemand te houden, die ook om mij geeft, maar nooit echt voor mij zal kiezen. Ik ga niets horen. Ook hij kiest niet voor zijn geluk. Dat heeft hij mij eigenlijk al zelf verteld: “Eerst mijn ouders, dan mijn vrouw en kinderen, en dan pas ik.” En zo holt hij zichzelf leeg, om goed te zijn voor anderen. En in de basis zoekt hij eigenlijk nog steeds de liefde van zijn vader. Liefde die hij nooit zal krijgen… Ik was zo dichtbij, zo dichtbij liefde. En hij ook. Maar hij durft niet voor zichzelf te leven. Tot aan eind 2019 pik ik hem nog regelmatig op, maar een halfslachtige keuze werkt niet. Ja is ja en dan onderneem je actie. En nee is nee. Jouw keuze is gemaakt: je hebt besloten de droom ijskoud te beëindigen. En misschien kwam het Universum wel tussenbeide… Ik heel mijn hart en sluit het boek. So you’ll keep dancing on your own.

 

“Ergens onderweg ben jij verloren wie jij bent”

En Guido? Was hij de juiste persoon voor mij? We zullen het nooit weten, want hij gaf het geen kans. En nu is het tijd dat je keuzes maakt. Of je spreekt. Of je gaat definitief weg, want je bent toch al weg en ik heb al zonder jou moeten leren leven… Obsessie kan je helen, door dieper te kijken. De oude wonden blootleggen en helen. Dan kan je verder in het leven en relaties vanuit meer bewustzijn aan gaan. Maar jij hebt jouw keuze gemaakt – niet door die leugen, want die had je en kan je nog steeds veranderen door eindelijk vanuit jouw hart te spreken – maar door te blijven kiezen voor stilstand en lijden. En je kan jezelf daar maar niet boven uit worstelen. Heb je inmiddels therapie gehad? Ik betwijfel het. Je staat nog steeds stil. Maar ik ben verder gegaan en ik blijf verder gaan. Want ik heb ook boven mijn jeugd, mijn negatieve overtuigingen en negatieve ervaringen op mijn pad uit te worstelen. Ik kies voor mijn geluk. Dat houdt in dat ik een man in mijn leven wil, waarmee het goed klikt èn die ook stappen durft te zetten. Door voor kansen in het leven te durven gaan. Het was en is niet makkelijk jou los te laten en ik weet niet wat er op mijn pad komt, maar mijn hart gaat verder. Want jij hebt jouw keuze gemaakt, Guido. Oh ja je kan elke dag opnieuw besluiten om een andere keuze te maken, door toch voor jouw geluk te kiezen. Dan kan er iets nieuws beginnen. Maar ik denk dat je òf nooit spreekt òf wacht tot het te laat is… En dus zal je lijden, zoals je zo graag wilt.

 

Kies ik voor mijn geluk?

Ik wou dat het wat makkelijker was dan het de afgelopen jaren in mijn leven is. Zoveel obstakels op mijn pad, dat mijn hersenen eerder geneigd zijn bij de oude codering te blijven, dat ik geen geluk verdien, dan overtuigd te zijn van het tegendeel. 8 jaar spiritueel misbruik, omdat spirituele narcisten besloten hebben wie ik moet zijn en hoe mijn leven er uit moet zien. Ik weiger. Wilma wil al jarenlang dat ik haar gelukkig maak en mijn leven leef zoals zij bedacht heeft. Ik weiger. Vannacht word ik wakker nadat ik in een droom haar naam hoor: “Wilma…”. “Je hebt me in de steek gelaten”, zegt ze wederom. Ja dat klopt. En dat doe ik elke dag opnieuw. Want ik bepaal wie ik ben. En dan is er de ex, die gisteravond (27-7) plots aangeeft geen alimentatie meer te willen betalen. Maar is het werkelijk dat, of is hij boos dat ik hem in de steek gelaten heb en niet meer emotioneel voor hem klaarsta? “Hij wil jou in zijn problemen betrekken” zegt mijn intuïtie. En dan zijn we terug bij waar ik bij de Neurofeedback en banden verbreken tegen aan loop: ik moet emotioneel (en dus ook energetisch) verantwoordelijk zijn voor zijn ballastMisbruik. En het zal nog vaker op mijn pad komen… Zoals de vrouw die eerst een vriendin lijkt te zijn, maar dan slaat ze plots om en gooit haar angsten mijn kant op en ik herken gaslighting. Ze wil mij aan het twijfelen brengen, over mijn keuzes die ik van binnenuit maak, over wie ik ben. Ik gooi alle ketenen van me af, telkens opnieuw. Dat is de enige manier om voor mijn geluk te kunnen kiezen.

 

Ik kies voor mijn geluk = ik bepaal wie ik ben

22-1-2020 Terug bij af… Da’s mijn gevoel na deze Neurofeedback. De laatste weken weer slechter slapen, wat begonnen is door hernieuwd spiritueel misbruik. En vannacht (23-1) weer mijn ex in mijn dromen. Met de zin: “Paul ontwikkeling: puber”. Hoe kan ik groeien en gelukkig leven als er allemaal mensen om mij heen blijven hangen die weige-ren te groeien? En mij denken nodig te hebben voor hun geluk. En zo ben ik weer terug bij af. Maar ik weiger zo te leven. Ik bepaal wie ik ben. Dat is de weg naar geluk. Eerst van binnen, dan van buiten. En buiten dringt te vaak binnen in mijn persoonlijke leven. En daar zal voor mij de clue zitten. Leven is groei. En omdat ik vanuit wie ik ben gekozen heb om mijn wonden diepgaand te helen zal ik ook spiegelen. “Ik wens je een lichter leven”, zei een vrouw bij een cursus ooit tegen mij. En ja, dat wens ik mezelf ook. Maar dit is wie ik ben: hoogsensi-tief plus, een authentieke vrouw die trouw aan haar gevoel wil blijven en: een spiegel van groei. En dus zal ik moeten blijven strijden voor ruimte voor mijn geluk. En een ieder die mijn leven wil binnendringen, wil bepalen wie ik ben en z’n problemen op mij af wil schuiven, zet ik er uit. Ik ben de poortwachter. Problemen van anderen horen niet bij mij. Ik zet jou er uit als jij alleen maar problemen in mijn leven wilt brengen die niet bij mij horen. Ik trek een stevigere grens. Dit is van mij en dat is van jou. En dat houd je maar mooi lekker bij jezelf. Ik ben open en geef liefde als ik dat zo voel en wil. Maar ik ben te goed voor alleen misbruik. Ik kies voor mijn geluk.

 

© Eva Pieters (april/mei – juli 2019 – januari 2020)

* Gerhard is niet zijn echte naam. 

** “Diamond Heart” – Alan Walker

 

Reageren op dit blog? Helaas ontvang ik teveel hardnekkige spam, met als enige doel om bij deze site te kunnen inbreken, dus staat de reactieknop voortaan uit. Stuur mij een bericht via de slotpagina

 

Heel jezelf, dan laat je anderen ook HEEL

Ik geloof in transformatie, in ware heling, want ik ben zelf die reis aangegaan en ik blijf er voor gaan. Ik geloof in de reis uit het hoofd – en alle waanideeën die daar ronddwalen – terug naar het lichaam:
de plek waar je thuiskomt. En waar je rust, vrede en geluk vindt.

(Zie o.a. de blogs: ReisTerugLichaam, LesAfwijzing en ZorgVoorJezelf)

 

NOG CHECKEN: UIT blog (uit alinea die nu heet “Ik bepaal wie ik ben”): In 2011 liet Paul mij in de steek en zocht anderen op die hem wel gelukkig wilden maken (onze vrienden van toen). Op een onbewust level heeft hij mij sindsdien die taak gegeven en op een onbewust level heb ik die geaccepteerd. Maar de relatie was energetisch uit balans: ik gaf, hij nam. // Staat al in vorige BLOG? [27-3 na NFB “Ik mis een man in mijn leven”]; 1-4 ik moet verder, alleen]; 25-3 Paul emotionele ballast van hem retour gestuurd (Energetische trillingen is gedumpte emotionele ballast. Paul heeft ons eerdere gezamenlijke pad van ontwikkeling verlaten. Daar zijn onze wegen al gescheiden, in 2011); (27-4-2019?) En dan ontdek ik de diepere oorzaak (naast het spirituele misbruik) waarvoor ik Neurofeedback nodig heb en stuur ik Paul zijn emotionele ballast retour. Dan wordt het stil. (…) En ik realiseer mij: ik heb Neurofeedback nodig totdat mijn ex Paul hulp voor zichzelf gaat zoeken. Tot die tijd projecteert hij op mij. / Paul: Waarvoor ik Neurofeedback nodig heb, totdat jij mij loslaat en hulp zoekt voor jezelf.] / Onze reis samen is voorbij. Stap uit je slachtofferrol en ga leven! Ik wil pas weer contact als jij mij energetisch de ruimte geeft en dus gestopt ben met (sinds 2011) jouw energetische ballast bij mij neer te leggen en jouw verantwoordelijkheid voor jouw leven zèlf op je neemt. // Staat al in vorige BLOG? : Guido: 30-3-2019 (bezoek plaats waar ik ‘m ontmoet heb): It still hurts you didn’t want to make the dream come true, but I’m moving forward. If you don’t follow your heart and take chances, you’re only existing and not living… 22-4-2019 Guido: elke dag opnieuw maak jij de keuze: geen communicatie. Elke dag opnieuw verlies ik je, totdat het voorbij is… zonder relatie, zonder afscheid. Jouw keuze, mijn gevoel telt niet mee en dat doet vreselijk pijn; (11-5 Guido: je wilt telkens stukmaken wat ik (met een ander) heb, maar je wilt niets met mij opbouwen.) 15-5 NFB “Guido…” = trillingen om mij heen] [Ik houd van een andere man = en dat is sinds februari 2019 niet meer Guido, hoe graag ik dat ook wilde, want die durft geen stappen te zetten voor geluk in zijn leven, dus heb ik hem moeten laten gaan]

Dit bericht is geplaatst in bewustzijn, emotioneel misbruik, heel jezelf, leven in het NU, narcisme, transformatie, vrijheid. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.