Love used to have meaning…

DIT BLOG IS NOG IN WORDING. Opmaak wordt nog aangepast.

Dit blog is samengevoegd met “PREVIEW Mensen praten niet meer…” en bevat mijn nieuwste gedicht na 1 jaar veel hartzeer en geen gedichten geschreven te hebben: “Mijn hart zal weer leven”.
Op 6-2 alinea “Ik wil verder” aangepast en op 8-2 nieuwe alinea toegevoegd “Ze was depressief” (Lydia, die tussen mij en Guido staat). En op 14-2-2019 alinea “Love is for the brave” toegevoegd. 

 

16-2-2019 Guido: “BadLiar” van Imagine Dragons, na tig keer horen op de radio laat ik het lied mij eens raken. De songtekst en de clip drukken het perfect uit: de vrouw die beweegt en leeft en de man die ze ontmoet en die maar stil blijft staan. Uiteindelijk moet ze wel weg-gaan… “I can’t breathe, I can’t be, I can’t be what you want me to be… I’m a bad liar, bad liar, Now you know, you’re free to go…”

 

Love used to have meaning… Dat is de trieste conclusie waar ik de afgelopen jaren op uit kom. We hebben collectief voor narcisme en oppervlakkigheid gekozen en dit is het resultaat: leegte… Mensen zonder ziel, zoekende mensen die niet dat durven willen wat voor hun neus hun staat en bij hen past, levens zonder doel. En veel misbruik, omdat we niet meer in contact met ons innerlijke zelf en dus ook niet meer werkelijk in contact met elkaar leven. In zo’n wereld voel ik mij niet thuis en kan ik niet echt leven. Mijn ziel huilt, vanwege zoveel doelloosheid, terwijl er zoveel meer is. Maar we willen het niet zien, we willen het niet horen en we willen het vooral niet voelen.

 

“Stuck in a generation where loyalty is just a tattoo,
love only a quote, and lying the new truth.”

This is a sad, sad world. And we together chose for this facade.
And so the world is filled with lonely, sad people, astrained from their inner world, and “safe” on their lonely island. Because if they make a real connection, it will touch their wounds and they can heal…

 

niet-meer-leven-vanuit-hart

 

Echo van het hart

(Hier komt binnenkort het gedicht “Echo van het hart”.

Deze staat nu nog in het blog “MensenPratenNietMeer)

 

Het lege leven anno 2018: teveel buiten, te weinig binnen

Terugkerend loop ik er de afgelopen jaren tegen aan. En dus wordt het tijd voor een blog hierover. Mensen durven niet meer te leven vanuit hun hart. Ze zijn gekwetst en verwerken dit niet. Ze sluiten hun hart en kiezen voortaan voor “veilig”. Het leven stroomt daardoor steeds minder in ze en zo vervaagt de verbinding… Ze praten niet meer en ze gaan geen echte relaties meer aan. Ondertussen is de eenzaamheid nog nooit zo groot geweest. Want geen echte verbinding met buiten verraad een gemis aan verbinding met binnen. Met jouw innerlijke zelf. In deze “moderne” tijd verwaarlozen we onszelf dan ook gigantisch. We voeden ons niet meer van binnen en reiken vooral naar buiten. En we worden leger en leger van binnen… En dus reiken we nog meer naar buiten. We maken precies de verkeerde beweging: teveel naar buiten en te weinig naar binnen. We leven teveel op internet en in de wereld van social media, waar we alles denken te “hebben” door te staren naar een foto en een deel van het leven van een ander. En ondertussen hebben we niets

 

5-2-2018 ZiekmakendSocialMediaGebruik (bron: AD)

“Er moet een erkende behandeling komen voor een socialemedia-verslaving. Meer patiënten kloppen met dit probleem aan bij versla-vingsklinieken, maar ze worden niet behandeld. Dwangmatig gebruik van Facebook en Instagram is geen erkende ziekte en wordt dus niet vergoed. (…) Verslavingskunde Nederland pleit voor meer onderzoek naar het problematische beeldschermgebruik. Dat kan aantonen of de nieuwe verslaving een échte diagnose moet krijgen. De deskundigen wijzen naar gokken en gamen. Gokken was decennia geleden geen erkende verslaving, maar is nu niet meer weg te denken. En een gameverslaving behoort tot de nieuwkomers. Die is nog niet geaccep-teerd als officiële stoornis omdat er nog onvoldoende bewijs voor is, maar krijgt wél aandacht. Volgens Zorginstituut Nederland is er nu onvoldoende wetenschappelijk bewijs om het dwangmatig gebruik als psychische stoornis te benoemen. Bovendien is nog onduidelijk of het socialemedia-gebruik verandert na een behandeling.”

 

Als social media een obsessie wordt is het een ziekte

“Experts: kom met behandeling voor ziekmakend socialmediagebruik” Ja, tijd dat dit eens serieus onderzocht word en als ziekte erkend worden. Dat roep ik al jarenlang. Ik heb de afgelopen jaren diverse mensen ontmoet die de weg en daarmee zichzelf zijn kwijtgeraakt en niet inzien hoe triest hun leven er voor staat. Door zichzelf compleet in de buitenwereld te verliezen – hetzij in in social media, hetzij in een (spirituele) sekte, en soms in beide – en zich er aan vast te klampen als hun enige levensdraad. En zichzelf totaal niet meer naar binnen keren om zichzelf te voeden en te helen. Vastklampen aan hun sociale contacten en soms zelf nog wanhopiger door eenzijdige “relaties” aan te gaan door middel van virtueel stalken en niet meer direct durven te communiceren. Dit vaak dwangmatige en obsessieve contact moeten houden met de buitenwereld is in hun ogen vaak ook “therapie”. En vervolgens stapelen de psychische problemen van binnen zich nog verder op, want de echte oplossing zit van binnen. Maar dat is nu juist de plek waar we ons de laatste jaren steeds minder comfortabel voelen en steeds minder willen ZIJN : ons eigen thuis.

 

Gevangen in een show: kijk mij eens “gelukkig” zijn

Zichzelf helpen en/of echte hulp zoeken, nee dat doen we niet. Liever de schone schijn ophouden en weer een status posten hoe “happy” je bent. Jezelf echt vooruit helpen en hulp zoeken dat koppelen we in dit land nog teveel aan schaamte. Maar geen hulp zoeken, terwijl je weet dat je het nodig hebt, dat is pas triest. Want in dit land wordt nog steeds niet de les geleerd dat emoties doorvoelen en trauma’s helen juist tot een beter leven gaat leiden. “We zijn bang wat er loskomt…” zeiden ze over een vrouw en dus ging ze niet in therapie om haar trauma te helen. Hoe haar leven er nu voor staat? Dat laat zich raden. Zonder heling kan het niet beter worden… En dus gaat dit land verder met alles verstoppen wat geheeld moet worden. En is dagelijks aan anderen vastklampen hun zelfverkozen “therapie”. De resultaten: het echte leven en echte gezonde relaties kunnen ze niet meer aan, want dat kennen ze niet meer. Ze zitten vast in een moeras van verslaving en trekken zichzelf er niet uit. Leven is contact maken van mens tot mens. Zowel van binnen als van buiten. En dat is vele malen waar-devoller, omdat het echt is en het hart raakt. 

 

Ergens onderweg ben jij verloren wie jij bent…

Dat geldt voor veel mensen in deze tijd. En ze kruizen mijn pad en hangen aan mij, in de hoop sprankjes van mijn levensenergie mee te pikken. Maar wat in mij zit, zit ook in jou. Je moet er alleen wel het werk voor doen! Ik heb mijn hele rugzak van het verleden jaren terug al aangepakt en opgeschoond, en hervond daardoor veel van mijn ware zelf. De weg was zwaar en lang, maar dat ik meer mezelf werd en vrijer kon leven, dàt was de bonus. Ik vind het de afgelopen jaren niet makkelijk anderen die nog bibberend aan de overkant staan – gelovend in hun negatieve overtuigingen, die als kind vaak heel diep in je energetische systeem gebrand zijn – duidelijk te maken dat zij hier ook kunnen komen. Door heling en groei. Maar ze zijn nog te gevangen in oude angst, dat het nooit goed komt en ze geen geluk verdienen, en blijven daarom doodstil staan. Jammer…Ik kan alleen maar blogs schrijven en doorgeven wat ik heb geleerd. Maar het hele proces en de weg er naar toe moet je zèlf gaan. En zolang je mij nog vasthoudt als een licht in de duisternis, zonder jouw eigen innerlijke licht op jouw donker te laten schijnen (door bewust te worden van alles in jou wat nog diep verstopt zit), zal je daar niet komen.

 

Guido 13-1-2019 “Ik ben je kwijt” ? Je liegt, barricadeert de deur en laat mijn hart maandenlang lijden. You don’t care! Je kiest voor de controle. My love was wasted on you. Ik kan niet meer van je houden, want je handelt niet. En ik haat het steeds meer om van je te houden. Want liefde wil stromen… Maar ik kan niets met deze liefde, want jij durft de cirkel van geven-ontvangen niet in te gaan. Als je niet van plan bent ooit één stap in mijn richting te zetten, dan laat je mij los. Want ik heb recht op geluk. Is het niet met jou, dan met een ander. En die vrijheid heb je mij te geven, zodat ik verder kan…

 

“You lost someone who truly loved you”

Ik heb me vergist: het was geen liefde. Als het liefde was waren we allang bij elkaar geweest. Dus geloof ik er niet meer in. En mijn hart laat langzaam los… Wat het wel was? Een fantasie, van een jongen die snakt naar liefde, maar niet bereid is om zichzelf daarvoor te openen en om te helen wat er nog tussen staat. En dus is het veiligste om in de aanval te gaan voordat hij “aangevallen” wordt. Ego-spelletjes. Dat er echte liefde voor zijn neus stond, dat zag hij niet. En dat wilde hij ook niet zien. Je hebt goed je best gedaan om te bewijzen dat je niet van me houdt. Dat is alles wat je al die tijd gedaan hebt. Ik heb nog nooit iemand meegemaakt die zo’n afgrijzen tegen liefde heeft en zichzelf daarom met hand en tand verzet om maar niet toe te willen geven aan deze “zwakte”… Maar jouw ego is zwak en houdt alle geluk voor je tegen. Maar goed, dit is wat jij wilt, want je veranderd er niets aan. Dus jij wint en mijn hart verliest… En al doet het pijn: ik accep-teer mijn verlies, huil en heel de diepe wonden en ga verder…

 

Voor Guido – “I may have lost someone who didn’t love me,
but you lost someone who truly loved you.”

 

ik-kies-liefde

Mijn hart zal weer leven

Als ik vandaag een klein kind tegenkom
Die ik niet ken en meteen naar mij uitreikt
Dan weet ik, ik zit weer op de levensstroom
Ik sta weer en mijn hart zal weer leven

Van jou houden heb jij onmogelijk gemaakt
Er zit een groot gat in jou die ik niet kan
Overbruggen omdat jij dat zelf moet doen
Maar jij staat als bevroren in de tijd stil…

Jij hebt mijn hart tot bloedens toe verscheurd
Omdat jouw hart nog zo diep verwond is
Maak jij alles wat om je heen is kapot
Maar ik sta op, mijn hart zal weer leven

Jouw pijn hoort bij jou en is niet van mij
In jou zit een klein kind, nog diep verwond
Maar jij hebt de weg naar heling geblokt
Niemand mag jou ooit nog diep aanraken

Ja ook jij kan in dit leven verder komen
Maar tot nu toe ben jij niet bereid te leren
Met jouw stilstand houdt jij mij niet langer tegen
Want ik sta op, mijn hart zal weer leven

© Eva Pieters, 18 januari 2019

 

4-2-2019 Ik wil verder. Ik verbreek de banden opnieuw en heb wat mij betreft deze “tweelingzielverbinding” achter mij gelaten. Want het komt in het echt maar niet van de grond… Dan word ik ’s nachts weer wakker gemaakt, ik check wie er is, Guido, en wat er is, “Hij huilt”. Ik ga de telepathische interactie met hem aan en we zijn weer heel diep één. Ik wil steeds loslaten, omdat het mij vreselijk pijn doet dat hij in het echt maar niet doorzet, maar deze unieke band is er en kunnen we beiden niet ontkennen. Maar het voelt voor mij niet meer hetzelfde als eerst… (8-2) En dan blijkt zij er tussen te zitten: Lydia. Ik zag haar 1 jaar geleden en ze deed net of ze mij niet zag. Dat was voor mij een signaal dat ik haar ongetwijfeld iets gespiegeld heb…

 

Ze was depressief…

Na de geboorte van haar kind. En dat was meen ik (in 2017) 7 jaar geleden… En ze praat er nog over alsof het gisteren is. En dat klopt ook, want ze staat stil. Kinderen zijn spiegels en als jouw jeugd niet goed was, kunnen ze je dit zelfs al vanaf de geboorte spiegelen. Zoals ik mijn moeder, die ook na mij een postnatale depressie kreeg. Lydia heeft haar groeiles niet opgepakt. Haar hart kan weer leven, als ze de diepte in durft te gaan… Maar ze is – zoals vele hooggevoeligen die wanhopig zoekende zijn buiten zichzelf – de destructieve spirituele wereld ingevlucht. En daar werd ze niet beter van… “Ik ben helder-voelend, helderhorend, helderwetend en helderziend…”* En vaak is dat een ‘ik sta boven jou’ houding. Maar dat alles is absoluut niet helder, want het bewustzijn en van daaruit respectvol en liefdevol met anderen – en allereerst met zichzelf – omgaan dat ontbreekt! Wat jammer Lydia, jij hebt, net als vele (spirituele) narcisten die ik de afgelopen jaren tegenkom, zoveel potentie. En dit is jouw keuze om er mee te doen: jij bent niet gelukkig, je werkt ook niet echt aan jouw geluk en dus wil jij het geluk van anderen kapot maken. Een trieste keuze, die teveel mensen maken, omdat ze weigeren zichzelf te helen. En dus groeit de liefde in hun hart voor zichzelf – en daarmee ook voor anderen – niet, maar neemt af. En wordt omgezet in jaloezie en wraak. Trieste trieste wereld, je kan zoveel beter, maar je wilt het niet zien, niet weten en vooral niet voelen…

 

Love is for the brave

Ik vind wat berusting door het nu te splitsen: ik geef/gaf om je, maar dit zal nooit een relatie worden. Want hoeveel obstakels ik ook tussen jou en mij verwijder, de grootste zit in jezelf. Nee, het was geen lief-de, van jouw kant. Want dat ken je niet meer, omdat je niet meer vanuit jouw hart durft te leven. Omdat dat ook pijn doet. Ja dat is de andere kant van liefde… Maar echte liefde bloeit en leeft en laat 2 mensen samen opleven. En dat is wat jij niet meer kan opbrengen.
Mijn hart is er klaar mee en beweegt verder. En kiest voor een nieuwe man, die wel risico’s durft te nemen. En als zijn hart ook voor mij kiest, zal ik ja zeggen. En wat ik wel voor jou was? Ik was een licht in je duisternis. Waar je niet doorheen wilt groeien, op weg naar bewust-zijn, meer leven. Jij bent van de swipe-generatie. Altijd op zoek, naar meer, beter… En dat was er is, waar je echt gelukkig mee kan worden, juist dàt gooi je weg en/of ren je van je weg, zo hard je kan. Want om de hoek is altijd weer nieuwe spanning en sensatie… Liefde, relaties aangaan, ècht contact met elkaar maken, we kennen het niet meer. Een rusteloze generatie die altijd op zoek wil zijn en nooit wer-kelijk wil vinden. Ja het is werkelijk waar: “Love is for the brave.”

 

© Eva Pieters (februari 2018 / januari – februari 2019) 

Dit blog is samengevoegd met “PREVIEW Mensen praten niet meer…”, wat de eerste 4 alinea’s van bovenstaand blog zijn geworden, en in de basis geschreven zijn in februari 2018. 

DIT BLOG IS NOG IN WORDING. Opmaak wordt nog aangepast.

* Meer details over Lydia: zie het blog “AlsVrijeZiel

 

Reageren op dit blog? Helaas ontvang ik teveel hardnekkige spam, met als enige doel om bij deze site te kunnen inbreken, dus staat de reactieknop voortaan uit. Stuur mij een bericht via de slotpagina

 

Heel jezelf, dan laat je anderen ook HEEL

Ik geloof in transformatie, in ware heling, want ik ben zelf die reis aangegaan en ik blijf er voor gaan. Ik geloof in de reis uit het hoofd – en alle waanideeën die daar ronddwalen – terug naar het lichaam:
de plek waar je thuiskomt. En waar je rust, vrede en geluk vindt.

Dit bericht is geplaatst in bewustzijn, ego-spiritualiteit, emotioneel misbruik, heel jezelf, hooggevoeligheid, leven in het NU, narcisme, tweelingzielen. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.